Heimasíða Þórðar Magg

Þórður Áskell Magnússon heiti ég og bý á Grundarfirði, á Grundargötu 84  ásamt konu minni henni Dóru Henriksdóttir Ég er fæddur 18 nóvember 1967 og uppalinn í Reykjavík en flutti til Grundarfjarðar 1991.

Eldri strákurinn okkar hann  Przemyslaw Andri Þórðarson stofnaði litla fjölskyldu að Hlíðarvegi 19 í Grundarfirði þar sem hann býr með Evu Kristínu og saman eiga þau tvær litlar skvísur, þær Alexöndru Björgu og Amöndu Kolbrúnu.  Yngri strákur okkar heitir  Tómasz Theodór Þórðarson.  Hann býr í Reykjavík ásamt Evu sinni.  Hér eru myndir af þeim öllum.

Ég ólst upp í Reykjavík (austurbæingur), gekk í og kláraði Menntaskólann við Sund, fór eftir það til sjós í tvö ár en síðan lá leiðin til Akureyrar í sjávarútvegsfræði háskóla Akureyrar, þar sem mér leiddist ógurlega og hætti eftir fyrsta árið þar.  Maggi, pabbi minn, var að klára afplánun en hann endaði lögfræðiferilinn sinn sem fangi á Kvíabryggju.   Það er saga að segja frá því öllu en það verður ekki gert hér.  Hann hafði einhver sambönd við Herluf Clausen sem rak  meðal annars eina fiskvinnslu í Kópavogi.  Maggi fékk þá hugmynd, þar sem engin fiskmarkaður var á þessum tíma í Grundarfirði, að kaupa smábátafisk, flaka hann og senda í fyrirtæki Herlufs.  Hann fann (í gegnum fangelsistjórann á Kvíabryggju og fangaverði sem aðstoðuðu hann) gamalt og hálfónýtt fiskvinnsluhúsnæði á Grundarfirði sem var alveg að niðurlotum komið en kostaði ósköp lítið í leigu ásamt kofaskrifli til að búa í.  Það að þetta hafi kostað ósköp lítið skipti mjög, mjög miklu máli því það voru akkúrat peningarnir sem við áttum.  Þannig var byrjað af miklum van efnum með tvær hendur tómar og enga tiltrú furðulostinna bæjarbúa sem höfðu aldrei fengið svona sendingu úr höfuðborginni áður.    Einhvern veginn tók þessa basl á sig mynd og hófum við að leigja og síðar kaupa nokkra smábáta til þess að útvega okkur tryggari atvinnu.  Á endanum gerðum við út Brynjar SH sem við leigðum,  Margréti SH sem við keyptum með Birni Heiðari, Sigrúnu SH sem við keyptum með Jóa Arngríms,  Stjörnuna VE,  Hugrúnu SH og Helgu Hafsteins SH.  Með ótrúlegri þrautseigju tókst okkur að vera búnir að selja alla þessa báta áður en kvótakerfið hefði gert okkur ríka á þessu.  Þetta var oft erfitt, géggjuð vinna en líka þræl gaman.  Við vorum kallaðir “lögfræðingarnir” í þorpinu þannig að þegar við stofnuðum fyrirtæki í kring um þetta þá var það að sjálfsögðu skýrt “Lögfiskur”.  Ég er búinn að skanna nokkrar gamlar myndir af þessu tímabili og setja þær hér.  Þessar myndir eru stórkostlegar, að hugsa sér að þetta hafi allt byrjað við þessar aðstæður, einn staurblankur stráklingur að koma úr námi – flutningarbíllinn sem flutti búslóðina mína fékk greitt með ávísun 3 mánuði fram í tímann! – og einn nýútskrifaður fangi – enn á skilorði.  Hver myndi ekki treysta þessu liði?

Útgerðarsögu minni lauk svo skyndilega árið 1996 þegar við feðgarnir tókum smá snerru sem leiddi til þess að okkar viðskiptum lauk tímabundið.  Ég sem sagt seldi minn hlut í Lögfisk, fékk út úr Lögfisk Sigrúnu SH, skuldlausa, og eitthvað af peningum.  Sigrúnu SH rak ég í einhvern tíma en seldi hana svo í skiptum fyrir hlutafé í Ásakaffi.  Það var sem sagt eðlilegt framhald í mínum huga þá, eftir að hafa verið í útgerð og fiskvinnslu, að kaupa veitinga og skemmtistaðinn Ásakaffi. 

Eftir á að hyggja þá var ég helvíti ungur, 28 ára þegar ég vendi kvæði mínu í kross, hætti í útgerð og gerðist veitingamaður.  En það þvældist ekkert fyrir mér þá. 

Ásakaffi var skemmtistaður, pöbb, hádegisverðarstaður, veislur voru haldnar þarna auk þess sem seldar voru pizzur, hamborgarar og þess háttar.  Böll héldum við ca tvisvar á mánuði.  Þetta var mjög skemmtilegt en mikil vinna.  Vinnudagarnir voru ekki kannski svo ýkja erfiðir en allt of langir.  Venjuleg vika var 16 vinnutímar á dag, 7 daga vikunnar.  Ég á því miður engar myndir af þessu tímabili þannig að minningin verður að duga hér.  Ég seldi þetta á ágætis pening og var í fyrsta skiptið með einhvern smá aur.  Þá var samankomið það sem ég fékk út úr rekstri Lögfisks, afrakstur af rekstri Ásakaffis, salan á Sigrúnu SH og síðar salan á Ásakaffi.  Það var komið smá startfé.

Pólland:      Þegar ég seldi Ásakaffi um vorið 1997 (enn ekki orðinn þrítugur – spáið í því!) eftir að hafa rekið það í um tvö ár tók við smá millibilsástand.  Ég tók mér fjögurra mánaða frí og ferðaðist til Póllands og tók ástfóstri við landið.  Þangað ferðumst við hjónin oft enda eigum við frábært hús á flottum stað, hús sem við keyptum sumarið 2017.  Við byrjuðum á að kaupa okkur sumarbústað í Póllandi árið 2003 sem við seldum 2017.   Ég tala pólsku ágætlega sem gerir alla upplifun mikið skemmtilegri. Við hjónin höfum aðeins verið að fjárfesta þarna og það hefur gengið ævintýralega.  Við hefðum betur veðjað mikið meiru en uppgangurinn í landinu er ótrúlegur.  Það sem margir ekki vita um Pólland er að landið tilheyrir alls ekki austur Evrópu, landið er nákvæmlega fyrir miðri Evrópu en það varð austur Evrópa í hugum fólks vegna kalda stríðsins 1950-1989.  Landfræðileg lega landsins breyttist þó ekki, sjá mynd að neðan.  Pólland er talið stofnað árið 966 og þá í ótrúlega líkri mynd/stærð og það er í dag.  Eftir að Pólska-Litháenska ríkjasambandið leið undir lok árið 1795 hvarf Pólland af landakortum heimsins.  Pólland komst aftur á landakort Evrópu klukkan 11 þann ellefta nóvember 1918.  Þá hafði Pólland ekki verið á landakortum heimsins frá árinu 1795 eða í 123 ár.   Pólverjar tóku við landinu sínu í algerri rúst eftir fyrri heimsstyrjöldina og endurbyggðu það á árunum 1918-1939 en þá réðust nasistar inn í landið þann 1 september en það margir vilja gleyma er að Sovétmenn réðust einnig inn í landið þann 17 september sama ár og var því Póllandi hertekið ekki bara af Þjóðverjum strax í byrjun 1939 heldur einnig af Sovétríkjunum.  Heimstyrjöldinni lauk svo fyrir bróðurpart Evrópu 1945 en ekki fyrir Pólland.  Pólland var hersetin þjóð með leppstjórn alveg þangað til loka árs 1989.  Engin þjóð í Evrópu fékk sömu útreið í síðari heimsstyrjöldinni og Pólland, landið var gersamlega lagt í rúst og tæp 17% þjóðarinnar dó í stríðinu sem var hæsta hlutfall nokkurrar þjóðar.  Eftir stríð tók við mikið niðurlægingartímabil fyrir Pólland.  Pólverjar, sem töldu Sovétmenn jafn seka og Þjóðverja, voru hernuminn af þeim í 44 ár til viðbótar.   Til þess að greiða fyrir lausn landsins frá Sovét gerði Pólland samninga við Sovétríkin um sölu á kolum, rafmagni, kartöflum og ýmsu öðru á “vægu” verði og voru þessir samningar til fimmtíu ára!!! Í þessu ljósi verður að skoða stöðu Póllands og Pólverja.    En hraðinn í uppbyggingu Póllands er ótrúlegur.

 

Svarta línan sýnir endimörk Evrópu. Eins og sést á þessari mynd er landfræðilega fráleitt að kalla Pólland Austur Evrópu. Enda var Kraká kölluð höfuðborg Evrópu á miðöldum.
 
 
Djúpiklettur:

Þegar ég kom heim frá Póllandi var kominn tími til að gera eitthvað nýtt.  Í júlí árið 1998 stofnaði ég fyrirtækið Djúpaklett ehf sem ég hef rekið síðan.  Akkerið í þeim rekstri er löndun og fiskumsýsla.  Við hófum fljótlega saltfiskverkun, keyptum húsnæði undir þá verkun að Sólvöllum 6.  Það gekk prýðilega en um árið 2004 fór að halla verulega undan fæti á saltfiskmörkuðum og hættum við saltfiskverkun það ár.  Árið 1999 hófum við samstarf við HB á Akranesi.  Gekk það mjög vel þar til að HB og Grandi voru sameinuð í eitt fyrirtæki.  Það er skemmst frá að segja að við áttum ekki skap með nýjum eigendum og hættum við rekstri þar haustið 2006.   Eftir á að hyggja þá var stefna þeirra alltaf hvort sem er að koma öllu til Reykjavíkur, þannig að við höfðum meira og minna engan séns á að vinna með nýjum eigendum.  Höfðum við á samt þessum árum séð um landanir fyrir fyrirtækið sem og sáum við alfarið um síldar, loðnu og hrognafrystingu fyrir þá.  Þegar mest var þá voru um hundrað manns í vinnu hjá okkur, þetta var ótrúlegur tími.  Í dag sér Djúpiklettur hins vegar um alla vinnu fyrir Snæfrost hf og sjáum um allan daglega rekstur Snæfrost hf sem og fyrir Fiskmarkað Íslands á Grundarfirði.  Við byggðum árið 2007-2008 nýtt 750 fermetra húsnæði á uppfyllingu á norðurgarði þar sem Djúpiklettur er til húsa í dag en þar rekum við fiskmarkað einnig í samstarfi við Fiskmarkað Íslands.  Við fluttum inn í það húsnæði vorið 2008.  Myndir af því  þegar við byrjuðum að byggja eru hér.   Djúpiklettur er, eins og allt sem ég kem nálægt í dag, allt er rekið í staðgreiðslu.  Ég hef ekki haft neitt of góða reynslu af bönkum, einhverra hluta treystu þeir mér aldrei.  Nú þarf ég ekki mikið á þeim að halda og það hentar mér afar vel.

Ef það er eitthvað sem ég er hvað stoltastur af þá er það að aldrei hefur neinn þurft að afskrifa eina krónu af neinu því braski sem ég hef tekið þátt í, ég hef aldrei valdið neinum tjóni, allir skattar, öll gjöld alltaf greidd.  Það á að taka leyfi af fólki til að reka fyrirtæki ef þeir reka þau í þrot, hvað þá ef slíkt gerist reglulega.  Við þurfum leyfi til að keyra bíl, passa börn, selja fasteignir…  en ekki til að reka fyrirtæki.  Það er rugl.  Gjaldþrot verða bara ef menn tapa annarra manna peningum.  Ef þú tapar öllum þínum peningum – þá ertu blankur.  Ekki gjaldþrot.

Ef telja ætti upp helstu viðskiptavini okkar (það má engin móðgast ef ég gleymi einhverjum) Þá eru það; Guðmundur Runólfsson hf, Soffanías Cecilsson hf, FISK, Samherji, Fiskmarkaður Íslands, GPG, Vísir, Skinney-Þinganes, HB Grandi og ÓS ehf.  Auðvitað eru miklu fleiri en þetta eru svona þeir helstu.

Árið 2016 keyptum við Remek saman það sem áður hét Vélsmiðjan Berg, við endurskýrðum það og heitir það frá og með 1. maí 2016 Vélsmiðja Grundarfjarðar.  Sá rekstur er enn á barnskóm, en lofar mjög góðu.  Heimasíðan er hér.  Við getum (og gerum það reglulega) flutt inn nánast hvað sem er beint frá Póllandi og Litháen, erum með mjög góða kontakta á báðum stöðum.   Við bættum við  reksturinn bifreiðarviðgerðum og erum með umboð fyrir Skeljung.  Menntunarstigið í þessu litla fyrirtæki er mjög hátt, við fluttum inn tvo lærða skipasmiði og svo er Remek lærður bifvélarafvirki.

Þannig að í dag  er ég stjórnarformaður Snæíss hf og var stjórnarformaður Snæfrosts hf, frá 2007 til 2018 (þá keypti G.Run allt hlutafé þess fyrirtækis) á og rek Vélsmiðju Grundarfjarðar með honum Remek og á og rek fyrirtækið Selsker ehf.  Ég tók afar virkan þátt í að bæði Snæís og Snæfrost voru stofnuð.  Það væri skrýtin tilhugsun í dag að vera án þeirra fyrirtækja, hafa skipt miklu fyrir Grundarfjörð.

Selsker stofnaði ég árið 2007.  Það er fasteignafélag sem á nokkrar fasteignir og heldur utan um öll hlutabréfakaup og brask sem mér finnst ekki að ég eigi að blanda inn í rekstur Djúpakletts.

Þannig hef ég dundað mér við að reka fiskverkun, útgerð, slægingarþjónustu, útflutning á fiski í gáma og flug, séð um loðnu, síldar og loðnuhrognafrystingu, rekið fiskmarkað og frystihótel, unnið í því að koma á fót ísverksmiðju og frystihóteli, braskað með framvirka gjaldeyrissamninga, átt í bílaverkstæði (KB Bílaversktæði sem ég átti í nokkra mánuði), brasað í fasteigna og lóðarkaupum í Póllandi, Íslandi og í Bandaríkjunum, keypt og rekið vélsmiðju, leigi út 2 íbúðir í usa (sem eru í litlu hlutafélagi sem ég rek þar sem heitir hinu þjála nafni tmanddh llc) og leigi út nokkrar íbúðir á Íslandi, verið kráar-rekandi og svo gleymi ég örugglega einhverju.  Þannig að  þessi ár síðan ég kom til Grundarfjarðar árið 1991 hafa liðið hratt.  Svo var ég oddviti sjálfstæðismanna í bæjarstjórn  og þess utan keypt og selt fleiri fasteignir en ég get með nokkru móti munað  – Þetta hefur ekki verið leiðinlegt.

 Áhugamálin eru fjölskyldan, golf, og ferðalög  (nokkur vegin  í þessari röð) og minni áhugamál eru snooker, bridge, gítarglamur, pólitík og fallegar konur. (Ekki endilega í þessari röð)

Golf; ég byrjaði á þessu vorið 2005 með konunni.  Hún var strax miklu betri í þessu en ég og er það því miður enn.  Um haustið 2005 fórum við til Islantilla á Spáni.  Árið 2006  fórum við í golfferð til Jamaica.  Það var virkilega góð ferð.  Árið 2007 fórum við svo í golfferð til Thailands þau um haustið.  Virkilega góð ferð   Árið 2008 fórum við í vorferð í febrúar til Dóminíska Lýðveldisins til þess að spila.  Þar var frábært að spila golf, mæli með því.    Síðar fórum við til Orlando, um haustið 2008 sem átti eftir að hafa talsverðar afleiðingar, hér síðar á síðunni.   Golfklúbbur okkar í Grundarfirði er barasta nokkuð góður, sveitavöllur.  Ég var gjaldkeri þess klúbbs í nokkur ár.  Heimasíða vallarins er: http://vestarr.net/

Golfið gerði það að verkum að ég fór að ferðast til Orlando, til að spila golf.  Það er stutta sagan að hrunið þar á húsnæðismarkað 2008 og ánægja mín af bæði viðskiptum og golfi gerði það að verkum að ég keypti fyrst eitt hús í Ventura, svo einbýlishús í Sanford og bætti svo við einu húsi til viðbótar í Ventura.  Þetta eins og allt annað vatt svo upp á sig, í febrúar 2016 keypti ég mér einbýlishús í Ventura.  Þannig að nú er komið að USA þætti lífs míns:

USA, við eigum sem stendur hús þar og þrjár íbúðir sem við leigjum út.  Íbúðirnar;  Fyrstu íbúðina keyptum við  í lok árs 2008.  Það voru panik viðbrögð við hruninu heima, keyptum hana óséða.   það er tveggja herbergja íbúð í Ventura, íslendingasvæðið í Orlando nánar tiltekið í Oasis.  Hér er allt um hana.  Svo keyptum við árið 2014 líka eins herbergja íbúð á sama svæði.  Hér er allt um hana.    Og svo er húsið okkar hér.  Við keyptum það í feb 2016.  Það er ekki leigt út.  Sanford einbýlishúsið keyptum við 2010 en seldum það árið 2016 en það hafði hækkað talsvert í verði eftir hrunið 2008.  Og svo er ég að standa í að kaupa tveggjaherbergja íbúð í Villowpointe, sem ég geng frá í mars 2018.  Ég mun endurnýja hana alla eins og við gerðum við hinar íbúðirnar en til að byrja með fer hún í langtímaleigu, fyrstu 2-3 árin.  Hér er síðan hennar.   Ég er því skattgreiðandi í USA, með mitt ITIN númer og með mitt litla hlutafélag; TMANDDH llc.  Það þarf víst að greiða þessi útvarpsgjöld…

Mótorhjól;  Mótorhjólin;  hræðileg della sem ekki er hægt að þroskast upp úr.  Átti hjól bæði á Íslandi og annað í Póllandi.   Ferðast talsvert í Póllandi enda enga stund verið að skreppa inn til Litháen, Rússlands, Þýskalands og Slóvakíu.  Fór frá Póllandi árið 2005 niður til Slóvakíu, þaðan í gegnum Ungverjaland, svo til Slóveníu og endaði við Adríahaf kominn til Króatíu. Og svo þurfti maður náttúrulega að fara sömu leið til baka.  Á bakaleiðinni fékk ég verstu rigningu sem ég hef séð.  Það var skrýtið að keyra 500 km í einu í gegnum flóð sem umluktu allt Ungverjaland.  Ekki skemmtilegt á keppnismótorhjóli.  Ég var í rauðum leðurgalla og þegar ég fór úr honum þá var ég orðinn allur rauður og var þannig í nokkrar vikur.
OK, ok, ok, smá leiðindaviðbót.  Það er ekki hægt að þroskast úr mótorhjólum, ég komst út á annan máta.
Ég kom niður úr prjóni á GSXr 1000 Súkkunni minni á sennilega rúmlega 200 km hraða og lenti illa.  Lenti inn á gjörgæslu eftir smá að stoð þyrlu.  Það var öllu öðru og öllum öðrum en mér að þakka að ég lifði þetta af.  Á starfsfólk Borgarspítala og síðar Grensáss allar mínar þakkir, forsjónin og svo náttúrulega konan.  Þetta gerðist 30. júní 2012 og það tók mig svona ca ár að koma til baka, kannski 2 ár.   En ég er lifandi og þessu sporti er lokið.  Ég mun sakna þessa sports ógurlega, líka vélsleðanum þótt hann hefði aldrei verið jafn mikið áhugamál, en ég var víst fáránlega heppinn að lifa slysið mitt af, það stóð reyndar mjög tæpt í nokkra daga.  Myndir af þessum gæðingum eru hér.

Hér eru myndir af stuttri ferð á vélsleðanum sem við fórum vorið 2008. 

Ferðalög;  við reynum að fara út eins og kostur er.  Ef ég man það rétt þá eru þetta löndin sem við höfum heimsótt:  Danmörk, Pólland, Svíþjóð, Noregur, Þýskaland, England, Frakkland, Spánn, Litháen, Rússland, Úkraína, Tékkland, Ungverjaland, Slóvenía, Slóvakía, Króatía, Portúgal, Indland, Tyrkland, Nepal, Thaíland, Jamaica, Bandaríkin, Dóminíska lýðveldið og Vestmannaeyjar.  Við búum orðið ca 6 mánuði á ári í Orlando, erum ca 2-3 mánuði í Póllandi en alla hina mánuðina erum við “heima” á Íslandi.

Pólitíkin.  Ég telst til frjálslyndra hægri manna. Gæti einhverju ráðið þá myndi ég vilja markaðsvæða landbúnaðarkerfið, gera skýrari mörk milli dóms/framkvæmda og lagasetningarvalds,  minnka ríkisumsvif eins og kostur er, gera leikreglur á markaði skýrar og einfaldar – ég tel að ríkið eigi að setja reglur og hafa öflugar eftirlitsstofnanir til að fylgjast með að lögum sé framfylgt en ekki endilega vera framkvæmdaraðili.  Ruv er einfaldasta dæmið – ríkið getur vel styrkt innlenda dagskrárgerð en þarf alls ekki að reka sjónvarpsstöð eða tvær útvarpsstöðvar til þess.  Ég tel mikilvægt að aðilum á markaði séu sköpuð góð skilyrði en jafnframt veitt aðhald með því að koma í veg fyrir einokun og/eða misnotkun sé það á annað borð hægt.   Einnig tel ég eðlilegt að skilgreina samningsmarkmið og hefja umræður um inngöngu í ESB en ég tel upptöku evru algera nauðsyn hið fyrsta.  Útópískasti draumur minn væri að hætta alveg með sér íslenskar lausnir, við eigum að notfæra okkur þekkingu annarra og stærri þjóða og taka upp þau kerfi sem hafa reynst best í Evrópu; Þýska lífeyrissjóðakerfið, finnska menntakerfið, danska húsnæðiskerfið…  Það er búið að finna þetta allt saman upp.  Allar sér íslenskar lausnir hafa búið til sér íslensk vandamál.  

Ég starfaði lengi fyrir sjálfstæðisflokkinn, var oddviti Sjálfstæðisflokks Grundarfjarðar, varaforseti bæjarstjórnar og var formaður byggingarnefndar.  Sjálfstæðisflokkur ákvað að svíkja mig og marga aðra í ESB málinu og þar skildu leiðir.  Ég er því landlaus eins og stendur, og hef eftir því sem árin líða misst áhuga á stjórnmálum.

Önnur félagasamtök sem ég starfa í eða er félagsmaður í eru;  Félagið Ísland Palestína,  er félagi í golfklúbbi Vestarr,  Lions,  Ásatrúarfélagið  (en mér finnst það stórskemmtileg tilhugsun að til skuli vera fólk sem heldur í vorn forna sið – að öðru leiti er ég algerlega trúlaus) og Siðmennt samtök húmanista – það ríkir mikill misskilningur um hvað það er að vera húmanisti – hér fylgir skýring: 

• Við styðjumst við skynsemi og vísindi til að öðlast skilning á alheiminum og viðfangsefnum samfélagsins.
• Við hörmum allar þær tilraunir sem í gangi eru til að gera sem minnst úr mannlegri skynsemi og leita í staðinn skýringa og björgunar í yfirnáttúrulegum fyrirbærum.
• Við erum þeirrar skoðunar að uppgötvanir í vísindum og nýjungar í tækni geti stuðlað að betra lífi.
• Við styðjum opið, víðsýnt og fjölþætt samfélag og við teljum að lýðræði sé besti kosturinn til að vernda mannréttindi bæði gagnvart einræðissinnuðum forréttindahópum og umburðarlitlum fjöldahreyfingum.
• Við styðjum aðskilnað ríkis og kirkju.
• Við viljum efla listina að ná samkomulagi og sáttum og á þann hátt viljum við leysa ágreining og efla gagnkvæman skilning manna á meðal.
• Við leitumst við að tryggja réttlæti og sanngirni og útrýma umburðarleysi og ofsóknum.
• Við viljum hjálpa þeim sem eiga við fötlun eða sjúkdóma að stríða þannig að þau geti hjálpað sér sjálf.
• Við reynum að yfirstíga skiptingu manna í fjandsamlega hópa sem hver um sig byggir tilvist sína á ákveðinni sérstöðu, til dæmis kynþætti, trúarbrögðum, kyni, þjóðerni, stétt, tungumálum eða kynhneigð og fá fólk úr ólíkum hópum til að vinna saman að málefnum sem eru til góðs fyrir mannkyn allt.
• Við viljum standa vörð um verðmæti jarðarinnar og auka þau, að vernda þessi verðmæti fyrir kynslóðir framtíðarinnar og hindra allar óþarfa þjáningar annarra dýra.
• Við viljum njóta lífsins sem við þekkjum núna og efla sköpunargáfu okkar sem allra mest.
• Við viljum rækta sem best siðræn gildi okkar og okkar á meðal.
• Við virðum réttinn til einkalífs. Fullorðið fólk á þar að hafa fullt frelsi til að velja og hafna, fylgja kynhneigð sinni að eigin vild, að eignast börn samkvæmt eigin ákvörðunum, að hafa aðgang að víðtækri og góðri heilbrigðisþjónustu og fá að deyja í reisn.
• Við setjum traust okkar á almenn siðræn verðmæti: Tillitssemi, heiðarleika, drengskap, sannsögli, ábyrgð. Siðfræði húmanismans er ávallt lögð á mælistiku gagnrýnnar og upplýstrar hugsunar. Saman sköpum við tilteknar siðrænar reglur og við dæmum gildi þessara reglna eftir árangrinum.
• Við leggjum mikla áherslu á siðmennt barna okkar. Við viljum efla skynsemi og samúð.
• Við viljum efla listir engu minna en vísindi.
• Við erum borgarar alheimsins og horfum með hrifningu á ný sannindi um eðli hans.
• Við teljum að nýjar hugmyndir eigi að standast fræðilega rannsókn; að öðrum kosti vantreystum við þeim.
• Við erum þeirrar skoðunar að húmanisminn sé raunhæfur valkostur við trúarbrögð örvæntingar og hugmyndafræði ofbeldis. Húmanisminn er uppspretta ríkrar persónulegrar reynslu og ánægju við að hjálpa öðrum.
• Við veljum bjartsýni en ekki svartsýni, von en ekki örvæntingu, lærdóm en ekki kreddur, sannleika en ekki fáfræði, gleði en ekki sekt eða synd, umburðarlyndi en ekki ótta, ást en ekki hatur, samúð en ekki eigingirni, fegurð en ekki ljótleika og skynsemi en ekki blinda trú eða afneitun rökréttrar hugsunar.
• Í nafni manngildisins viljum við standa vörð um og rækta allt það göfugasta og besta sem við getum greint.

Mín 5 cent:  Sá sem er reiðubúinn að fórna frelsi til að öðlast  tímabundið öryggi á hvorugt skilið, hvorki öryggi né frelsi.  Benjamin Franklin    “They who can give up essential liberty to obtain a little temporary safety, deserve neither liberty nor safety.”